Ο τελευταίος κύβος ερρίφθη

Category: Αρθρογραφία, Νέα

Άρθρο της Σοφία; Νικολάου στο “Πρώτο Θέμα”

Ο … τελευταίος κύβος ερρίφθη. Από 1 Μαΐου θα μπορεί και το Δημόσιο να παίρνει σπίτια με hi-tech τρόπο, αυτόν του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού. Πώς διαμορφώνεται, όμως, το τοπίο, μετά και την τελευταία αυτή νομοθετική «πινελιά»; Υπάρχει, άραγε, τρόπος προστασίας της πρώτης κατοικίας;

Αρχικά, θα πρέπει να κάνουμε έναν διαχωρισμό: Τους πλειστηριασμούς από το Δημόσιο και τους πλειστηριασμούς από τις Τράπεζες. Αν και δεν υφίσταται κάποια επί της ουσίας διαφορά (και οι δύο τελικά μπορούν να σου πάρουν το σπίτι), εν τούτοις, υπάρχουν μικρές διαφορές στη διαδικασία: Οι Τράπεζες, αν αποτύχεις στην προσπάθεια εξωδικαστικής επίλυσης, προχωρούν σε καταγγελία της σύμβασης δανείου. Αυτό το κάνουν με εξώδικο, το οποίο κοινοποιείται με δικαστικό επιμελητή. Αν συνεχίσετε να μην τα βρίσκετε σε κάποια ρύθμιση, θα σου κοινοποιήσουν, πάλι με επιμελητή, διαταγή πληρωμής. Σε αυτήν την διαταγή πληρωμής έχεις τη δυνατότητα προσφυγής στη δικαστική προστασία, μέσω ανακοπής και αναστολής, σε προθεσμία 15 εργασίμων ημερών. Αν δεν το κάνουμε αυτό, ή το Δικαστήριο απορρίψει την αίτησή μας, τότε η Τράπεζα θα μας κοινοποιήσει έκθεση κατάσχεσης και πρόγραμμα πλειστηριασμού. Στα χαρτιά αυτά θα αναφέρεται μία σημαντική ημερομηνία: Η ημερομηνία του πλειστηριασμού. Αυτή δεν μπορεί να είναι νωρίτερα από 7 μήνες και αργότερα από 8. Μέσα σε 45 ημέρες, έχουμε τη δυνατότητα να προσφύγουμε στην δικαστική κρίση, πλέον, όμως, και αφού έχουμε χάσει το προηγούμενο στάδιο, μόνο για τυπικούς λόγους (Το τελευταίο μνημόνιο κατήργησε την αναστολή). Είκοσι ημέρες πριν τον πλειστηριασμό μπορούμε να ζητήσουμε (μόνο) διόρθωση της τιμής.

Το Δημόσιο έχει λίγο πιο … fast track διαδικασίες, ασχέτως εάν με τροπολογία στο τελευταίο πολυνομοσχέδιο αύξησε κάποια χρονικά όρια: Αρχικά, το Δημόσιο θα σου ζητήσει να το ξεπληρώσεις, μέσα σε τριάντα ημέρες από τη βεβαίωση του χρέους. Αν δεν το πράξεις, θα έρθει μία έκθεση κατάσχεσης κι ένα πρόγραμμα πλειστηριασμού, το οποίο θα ορίζει σε περίπου 40 ημέρες τον πλειστηριασμό. Τριάντα ημέρες από την κοινοποίηση της έκθεσης κατάσχεσης μπορούμε να προσφύγουμε στη δικαστική σκέπη με προσφυγή και αναστολή στα διοικητικά δικαστήρια.

Πέραν των ανωτέρω, μέχρι τις 31/12/2018 ισχύει και ο περιβόητος «Νόμος Κατσέλη», ο οποίος μπορεί να δώσει μία ανάσα στους οφειλέτες, προστατεύοντας την πρώτη κατοικία τους, ανεξάρτητα αν και αυτός έχει υποστεί «περικοπές» και πολλές αποφάσεις είναι μεταξύ τους αντιφατικές για το εάν τελικά μπορείς να εντάξεις και χρέη προς το Δημόσιο. Αν αποδείξεις ότι δεν είσαι έμπορος, ότι η αξία της πρώτης κατοικίας σου δεν ξεπερνά τα 180.000 ευρώ και ότι είσαι σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών, τότε το Δικαστήριο μπορεί να σου δώσει πρόσκαιρα την ευκαιρία να κάνεις μικρές καταβολές για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να εκδοθεί απόφαση και υπό προϋποθέσεις να σου κουρέψει το δάνειο μέχρι και στο 80% της αξίας του.

Μέχρι τώρα, η αλήθεια είναι πως οι Τράπεζες και το Δημόσιο δεν έχουν δείξει ενδιαφέρον για μικρά ακίνητα και δάνεια. Καμία, όμως, νομοθετική διάταξη δεν το απαγορεύει ρητά. Η μόνη προστασία που παρέχεται είναι η δικαστική και αυτή υπό αυστηρότατες προϋποθέσεις. Το τελευταίο πολυνομοσχέδιο διευκολύνει έτι περαιτέρω μία ιδιότυπη «ανακεφαλαιοποίηση» των Τραπεζών, καθώς στα ψιλά του γράμματα περιλαμβάνεται η μείωση της χρονικής διάρκειας μετάπτωσης από τον φυσικό σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό, από 2 μήνες σε 20 εργάσιμες ημέρες. Συνεπώς, επιτρέπει στις Τράπεζες να θεωρούν εφικτό το στόχο που έχουν θέσει για 1.000 πλειστηριασμούς το μήνα.

Τα νούμερα δεν βγαίνουν: Κάπου μέσα σε όλους αυτούς τους πλειστηριασμούς, μάλλον θα υπάρχει και κάποια πρώτη κατοικία, κάποιου που προφανώς βρίσκεται σε αδυναμία. Αλλά δεν πειράζει. Κάποτε ακούγαμε «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Το «καμία πρώτη κατοικία στα χέρια του Δημοσίου» θα μας πειράξει;