Από το δόγμα Πολάκη, στο δόγμα Παπακώστα

Category: Αρθρογραφία, Νέα

Η επέτειος του Πολυτεχνείου στέκει αγέρωχη εδώ και 45 χρόνια, τέμνοντας εγκάρσια την κοινωνική συνείδηση, για έναν και μοναδικό λόγο: Διότι συμβολίζει τον αέναο αγώνα των ανθρώπων για τα αγαθά της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Μπορεί το όνομά της να το καπηλεύτηκαν διάφοροι, προκειμένου να ανελιχθούν σε κομματικές κλίμακες, ακόμη και ομάδες στυγνών δολοφόνων, όμως, όπως κάθε διαχρονικό σύμβολο, η αξία του παραμένει υψηλή.

Δυστυχώς, όμως, κάθε φορά που η επέτειος πλησιάζει, έρχεται μαζί της εκείνο το σφίξιμο στο στομάχι κι εκείνη η εσωτερική διερώτηση «τι θα γίνει πάλι…». Αλλά και η βεβαιότητα ότι μία πόλη θα παραδοθεί στις φλόγες. Και το χειρότερο είναι πως πλέον τα πράγματα είναι χειρότερα. Διότι όλοι εκείνοι, που μάθαμε να αποκαλούμε «μπαχαλάκηδες», όλοι εκείνοι που αδιαφορούν αν θα διαλύσουν συμβολισμούς και νοήματα, έχουν εδώ και αρκετό καιρό μία ιδιότυπη πολιτική νομιμοποίηση.

Μπορούν, άραγε, η στάση, οι δηλώσεις, το ξέπλυμα και τελικά η πολιτική των μη συλλήψεων, να διαμορφώνει κλίμα; Μπορεί αυτή η κατάσταση να προκαλεί τις αναταραχές και τελικά το αίσθημα ανασφάλειας; Μπορεί.

Διότι, όταν προτάσσεται το δόγμα της αυτοπροστασίας των αστυνομικών από το δόγμα της παραδειγματικής τιμωρίας όσων εγκληματούν, όταν τραυματίζονται αστυνομικοί μέσα σε δικαστικές αίθουσες και η εντολή των οργάνων της τάξης είναι «να περιμένουν να ηρεμήσει η κατάσταση», όταν η εξακρίβωση στοιχείων των αστυνομικών από αναρχικά μορφώματα είναι «δικαίωμα του πολίτη», τότε, γιατί αναρωτιόμαστε για τις βόμβες έξω από τα σπίτια εισαγγελικών λειτουργών;

Δεν είναι μόνο η γνώση ότι κανείς δεν θα τιμωρηθεί, είναι, κυρίως, αυτή η ιδιότυπη επιβράβευση, που μπορεί εμάς ως λογικούς ανθρώπους να μας εξοργίζει, εκείνοι, όμως, επιχαίρουν που με την ανοχή τους και την ανικανότητά τους διαλύεται το σύμπαν.

Το Πολυτεχνείο δίδαξε πως όλα κατακτιούνται με αγώνα. Ακόμα και όσα σήμερα θεωρούμε αυτονόητα. Είναι ο καιρός, όμως, να κάνουμε κάτι για να γίνει και η ασφάλειά μας αυτονόητη. Γιατί ο ανασφαλής πολίτης είναι και ανελεύθερος.

Πηγή: in.gr