Απροστάτευτοι πολίτες, όχι μάρτυρες!

Category: Αρθρογραφία, Νέα

Το καθεστώς του προστατευόμενου μάρτυρα εισήχθη στην έννομη τάξη της χώρας το 2001, για την αντιμετώπιση των εγκληματικών και των τρομοκρατικών οργανώσεων. Έπειτα από πολλές τροποποιήσεις, το 2014, προσετέθησαν στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται και τα εγκλήματα διαφθοράς. Όταν η κυβέρνηση μύρισε αίμα, ακούγοντας διάφορους να μιλάνε για «εκπροσώπους του παλαιού πολιτικού συστήματος» που «τα πήρανε», έντυσαν με χαιρέκακη μανία με τον μανδύα του προστατευόμενου μάρτυρα, απ’ ό,τι φαίνεται, όποιον έστω υπαινισσόταν τη διακίνηση μαύρου πολιτικού χρήματος. Κάποια στιγμή, η σούπα της συκοφαντίας άρχισε να χαλάει. Ο ένας μυστικός πληροφοριοδότης άρχισε να βγαίνει εκτός γραμμής και να αρνείται να παραδεχθεί ότι οι πολιτικοί που είχαν στοχοποιηθεί χρηματίστηκαν.

Δεν ξέρω αν ο κ. Μανιαδάκης ήθελε να φύγει από την χώρα με όλη του την οικογένεια. Δεν ξέρω εάν ήξερε τι του ετοιμάζουν. Το μόνο βέβαιο είναι πως η διαδικασία που φαίνεται να ακολουθήθηκε, τουλάχιστον από νομική άποψη, έχει τόσες τρύπες, όσες και η Δικογραφία που δήθεν στηρίζει για την κυβέρνηση το «σκάνδαλο του αιώνα».

Προκειμένου να χαρακτηριστεί κάποιος προστατευόμενος μάρτυρας σε μια υπόθεση, εκδίδεται διάταξη του εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς. Προκειμένου να απεκδυθεί αυτής της ιδιότητας, η διάταξη αυτή θα πρέπει να ανακληθεί. Προκειμένου να του ασκηθεί ποινική δίωξη και να του επιβληθεί μάλιστα και περιοριστικός όρος, απαιτείται μια προεργασία. Οι ελληνικές δικαστικές αρχές, δηλαδή, ενώ είχαν τον κ. Μανιαδάκη στις 27 και στις 28 Δεκεμβρίου – όταν τον πίεζαν να τους πει ότι ο Σαμαράς, ο Γεωργιάδης και ο Στουρνάρας τα παίρνουν – κι ενώ φαίνεται να είχαν ενημερωθεί ότι θα φύγει για Ισπανία, απεφάσισαν, με παρέμβαση, μάλιστα της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, την ώρα που αυτός εμφανίστηκε στο αεροδρόμιο, να ανακαλέσουν τη διάταξη, να ασκήσουν ποινική δίωξη, να επιβάλουν όρο και να του το επιδώσουν μέσα στο αεροδρόμιο.

Είτε, λοιπόν, είναι λάθος η εξ αρχής τοποθέτησή του ως προστατευόμενου μάρτυρα, είτε κάτι δεν πάει καλά με την αφαίρεση της ιδιότητας. Δεν μπορεί και στις δύο περιπτώσεις η διαδικασία να είναι σύννομη. Το μόνο που είναι σίγουρο είναι ότι αυτή η κυβέρνηση, προκειμένου να διατηρήσει το υποτιθέμενο ηθικό της πλεονέκτημα, να καταβαραθρώσει συνειδήσεις, νομίζοντας πως πλήττει πολιτικά τους αντιπάλους της, γελοιοποίησε ένα ακόμα εργαλείο απονομής δικαιοσύνης, αφού, βέβαια, έχει από καιρού εργαλειοποιήσει την ίδια τη Δικαιοσύνη.

Άραγε, πόση αξιοπιστία μπορεί να περιβάλει τις καταθέσεις των υπολοίπων μαρτύρων στην υπόθεση και, κυρίως, ποιος θα ξαναμιλήσει σε σοβαρή υπόθεση, ακόμα κι αν έχει σημαντικά πράγματα να αποκαλύψει; Μηδαμινή η πιθανότητα. Όχι μονάχα επειδή πλέον επικρέμεται η δαμόκλειος σπάθη του εδωλίου πάνω από κάθε κατήγορο, αλλά και γιατί ο κάθε υποτίθεται σοβαρός Υπουργός μπορεί να διαπομπεύει ανθρώπους με αναρτήσεις και να καταστρατηγεί τεκμήρια αθωότητας έτσι, επειδή είναι… «μάγκας».