Ο νομικός σύμβουλος του σουλτάνου, Αλέξης Τσίπρας

Category: Αρθρογραφία, Νέα

Άρθρο της Σοφίας Νικολάου στον Ελεύθερο Τύπο στις 09/01/2018

Σταθερή κυβερνητική πολιτική σε ζητήματα εθνικού συμφέροντος, δεν μπορεί να είναι μόνο μία φενάκη, που ευαγγελίζεται ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος. Η σταθερότητα της εθνικής στρατηγικής περνά μέσα από συγκεκριμένες και ευδιάκριτες οριογραμμές, που δεν ξεθωριάζουν και δεν παρερμηνεύονται. Στην περίπτωση των Τούρκων αξιωματικών, όπως ήταν αναμενόμενο, η κυβέρνηση δεν μας εξέπληξε ευχάριστα.

Οφείλουμε, πρώτα, έναν θεμελιακό διαχωρισμό: Άλλο πράγμα η έκδοση ενός αλλοδαπού στην χώρα του, προκειμένου να δικαστεί για αδικήματα που φέρεται να τέλεσε εκεί, άλλο πράγμα εάν μπορεί να δικαστεί για αυτά στην Ελλάδα και, τελικά, άλλο πράγμα εάν θα απολαμβάνει εδώ της προστασίας του ασύλου. Διαφορετικές διαδικασίες, διαφορετικοί δικαστές, διαφορετικό νομοθετικό καθεστώς. Ένα είναι ίδιο: Αρμόδια είναι αποκλειστικά η Δικαιοσύνη. Κανένας Υπουργός και καμία κυβέρνηση.

Στην περίπτωση των Τούρκων αξιωματικών, αναφορικά με το σκέλος της έκδοσής τους, ο Άρειος Πάγος απεφάνθη αμετάκλητα: Δεν εκδίδονται. Η Τουρκία δεν παρέχει εχέγγυα δίκαιης δίκης.

Αναφορικά με το σκέλος του ασύλου, η Δευτεροβάθμια Επιτροπή έκανε δεκτό το αίτημα του ενός –προς το παρόν- αξιωματικού. Κατά αυτής της απόφασης στράφηκε η κυβέρνηση, καταθέτοντας αίτηση ακύρωσης.

Το ερώτημα που τίθεται είναι η αιτία της κίνησης αυτής. Οι ασυναρτησίες Τζανακόπουλου περί κυβερνητικής επιθυμίας να υπάρξει «δικαστικό περίβλημα» στην απόφαση, προφανώς δεν πείθουν κανέναν. Αν ίσχυε αυτό, δεν θα ξιφουλκούσαν οι Δικηγόροι του Δημοσίου στη συζήτηση της προσωρινής διαταγής περί διατάραξης των σχέσεων της Ελλάδας με την γείτονα. «Ούτως ή άλλως», συνεχίζει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, «το θέμα της έκδοσης έχει κριθεί αρνητικά από τον Άρειο Πάγο». Τι θα γίνει, όμως, εάν τελικά γίνει δεκτή η αίτηση ακύρωσης; Στην περίπτωση αυτή, θα προκύψει το αντιφατικό φαινόμενο ο Άρειος Πάγος να έχει αρνηθεί την έκδοσή τους στην Τουρκία, αλλά το ΣτΕ, που θα κρίνει σε τελικό βαθμό την υπόθεση, θα έχει διατάξει την απέλαση! Δύο εκ των τριών ανωτάτων Δικαστηρίων της χώρας, δηλαδή, θα έχουν αποφανθεί διαφορετικά. Στην περίπτωση αυτή, θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα απ’ τη φωτιά η … Αστυνομία! Ο αρμόδιος Αστυνομικός Διευθυντής θα τάξει προθεσμία στους Τούρκους, προκειμένου αυτοί να αποχωρήσουν από την χώρα…οικειοθελώς(!), προς «τρίτη ασφαλή χώρα». Κάτι μου θυμίζει… (Βλέπε Οτσαλάν).

Σε κάθε περίπτωση, το πιο «περίεργο» σκέλος της υπόθεσης είναι οι δηλώσεις Κοντονή περί εκδίκασης της υπόθεσης στη χώρα μας. Πως με βάση το άρθρο 8 του Ποινικού Κώδικα, οι αξιωματικοί μπορούν να δικαστούν στην Ελλάδα. Πράγματι, το άρθρο αυτό, ανοίγει ένα παράθυρο. Δεν μπορεί, όμως, από αυτό να περάσει ο Υπουργός! Ο λόγος είναι ότι έχει και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας άρθρα και ένα από αυτά (30), ήδη από το μακρινό 2003, σταμάτησε να επιτρέπει στον εκάστοτε Υπουργό την παραγγελία ποινικής δίωξης. Ασχέτως εάν ο νόμος του το απαγορεύει, ο κύριος Υπουργός δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα να καταστήσει διάδικο την Τουρκία σε ελληνικό δικαστήριο, όπου μετά βεβαιότητας οι εκπρόσωποι της γειτονικής μας χώρας θα ξεδιπλώσουν την απεραντοσύνη του τουρκικού μεγαλείου και την…τελειότητα του καθεστώτος.

Η δουλικότητα έχει πολλές εκφάνσεις. Η προσπάθεια, όμως, επιστημονικής της τεκμηρίωσης, δεν σε καθιστά μόνο άσχετο και ανίκανο. Σε καθιστά γελοίο.