8+1 «περίεργες» αλλαγές που φέρνει ο νέος Ποινικός Κώδικας

Category: Αρθρογραφία, Νέα

Kάτω από τον «αχό» της συνταγματικής τους εκτροπής υφέρπουν διάφορες επιστημονικές αβελτηρίες, τις οποίες αδυνατώ να αποδώσω στη δεδομένη επάρκεια των μελών της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Φαίνεται, δηλαδή ότι παρεισφρέουν διατάξεις… ιδιαίτερα περίεργες.

Μόνοι τους και απαξιωμένοι, χωρίς ίχνος λαϊκής νομιμοποίησης, μετά την προσπάθεια να ορίσουν την ηγεσία της Δικαιοσύνης, τώρα αποφάσισαν να στρώσουν και το νομοθετικό χαλί για την εγκαθίδρυση γενικότερου αισθήματος ανασφάλειας. Οι έσχατες παλινωδίες για το εάν τελικά θα ψηφιστούν οι νέοι κώδικες μόνο στo πλαίσιo της κυβερνητικής φαιδρότητας μπορούν να εξεταστούν.

Όμως, κάτω από τον «αχό» της συνταγματικής τους εκτροπής υφέρπουν διάφορες επιστημονικές αβελτηρίες, τις οποίες αδυνατώ να αποδώσω στη δεδομένη επάρκεια των μελών της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Φαίνεται, δηλαδή ότι παρεισφρέουν διατάξεις… ιδιαίτερα περίεργες.

Ας τα πάρουμε, όμως, με τη σειρά:

1. Άρθρο 94: Συνολική ποινή. Υπό το ισχύον καθεστώς, αν κάποιος διαπράξει πολλαπλές ανθρωποκτονίες εξ αμελείας (βλέπε Μάτι, Μάνδρα, Δούρου, Καπάκη κ.λπ.) και κριθεί ένοχος γι’ αυτές, το ανώτατο όριο της ποινής που θα εκτίσει είναι τα δέκα έτη. Υπό το νέο καθεστώς, το όριο αυτό πέφτει στα οκτώ έτη.

2. Άρθρο 105Β. Απόλυση από τις φυλακές. Τα συμβούλια του Βόλου, που απορρίπτουν τα αιτήματα για άδεια στον Κουφοντίνα, πατάνε στη «σιωπή» του νομοθέτη αναφορικά με το εάν μπορούν οι πολυισοβίτες (όπως ο Κουφοντίνας) να απολυθούν κάποια στιγμή από τις φυλακές. Λένε, λοιπόν, τα εν λόγω συμβούλια πως αφού ο νόμος δεν μιλά για πολυισοβίτες, αυτοί δεν μπορούν να απολυθούν και άρα δεν μπορούν να πάρουν ούτε άδειες. Από τη μία, όπως φάνηκε, η κυρία Κοκοτίνη, η οποία επιλέχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ για τη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είχε διαφορετική άποψη και αναίρεσε το τελευταίο βούλευμα του Βόλου. Από την άλλη, ο νέος κώδικας έρχεται να προσθέσει και τους πολυισοβίτες και να διαγράψει διά παντός και το τελευταίο εμπόδιο στον δρόμο για την ελευθερία του πολυδολοφόνου.

3. Άρθρο 187. Μετά την κατακραυγή για την αρχική διατύπωση, κατά την οποία η διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης μετέπιπτε σε απλή επιβαρυντική περίσταση του βασικού εγκλήματος της ένταξης (σε εγκληματική οργάνωση), βρέθηκε η μεσοβέζικη λύση μέσω της ελάφρυνσης του πλαισίου των σχετικών ποινών από 10-20 έτη σε 5-15.

4. Άρθρο 272. Κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών. Εδώ η κατακραυγή δεν είχε τα ίδια αποτελέσματα. Το αδίκημα μετατρέπεται σε πλημμέλημα με ποινή φυλάκισης μεταξύ τριών και πέντε ετών, από κακούργημα με απώτατο όριο ποινής τα 20 έτη κάθειρξης. Το μπόνους εδώ είναι η δυνατότητα απαλλαγής από την ποινή, εάν… παραδώσεις τις μολότοφ! Το δωράκι στους κυβερνητικούς «μπαχαλάκηδες- φίλους» ολοκληρώνεται.

5. Άρθρο 336. Βιασμός. Η πανελλαδική κατακραυγή διεύρυνε την αρχική ορολογία, άφησε, όμως, μία διάκριση στο επίπεδο της απειλής: αν η απειλή (μέσω της οποίας ο βιαστής προβαίνει στην αποτρόπαια πράξη του) είναι σημαντική, το αδίκημα είναι κακούργημα. Εάν δεν είναι και τόσο μεγάλη, ο βιασμός γίνεται… πλημμέλημα!

6. Άρθρο 370Α. Απόρρητο επικοινωνιών. Μετά τη φωτογραφία Κουφοντίνα δίπλα στις διατάξεις περί απολύσεως από τις φυλακές, εδώ συναντούμε φαρδιά πλατιά τη φωτογραφία του κυρίου Πολάκη και τη δικογραφία που σχηματίζεται με τον κύριο Στουρνάρα, μετά τη δήθεν απομνημόνευση και διαρροή στα Μέσα της τηλεφωνικής τους συνομιλίας. Το κακούργημα με ένα μαγικό τρόπο γίνεται «πλημμεληματάκι».

7. Άρθρο 374. Διακεκριμένες κλοπές. Η κατάργηση του κακουργηματικού χαρακτήρα στις κλοπές που διαπράττονται από συμμορίες αφήνει ορθάνοιχτο παράθυρο, όχι μονάχα σε όλους όσοι έχουν ρημάξει τις γειτονιές μας να πέφτουν στα μαλακά, αλλά και για αθρόες αποφυλακίσεις κατ’ επάγγελμα κλεφτών. Επιπροσθέτως, η ανεπαίσθητη αλλαγή μιας λέξης, από αντικείμενο «ευτελούς» αξίας σε αντικείμενο «μικρής» αξίας (για τα κλοπιμαία) –για να δούμε εάν θα χρειάζεται ή όχι να υποβληθεί έγκληση–, στο εξής θα βάζει τους αστυνομικούς στη διαδικασία να σταθμίζουν την αξία ενός κλοπιμαίου προκειμένου να αναζητήσουν ή όχι τον ιδιοκτήτη του ώστε να ζητήσει την ποινική δίωξη του κλέφτη και να έχουν τη δυνατότητα να τον συλλάβουν!

8. Άρθρο 463. Μεταβατική διάταξη. Η φοροδιαφυγή διά της εκδόσεως εικονικών και πλαστών τιμολογίων άνω των 200.000 ευρώ αλλά και η διακίνηση λαθρομεταναστών θα έχουν πλέον ευμενέστερη ποινική μεταχείριση, καθώς το πλαίσιο ποινής 5-10 ετών μεταπίπτει σε 1-6 έτη.

9. Μέσα σε όλα, βέβαια, θα πρέπει να προσθέσουμε και άλλα προβληματικά στοιχεία τα οποία πρέπει να αναδειχτούν: η κατάργηση των πταισμάτων, για παράδειγμα, συμπαρασύρει την παράβαση του νόμου για τις εκδιδομένες γυναίκες που θέτει ζητήματα για τη δημόσια υγεία, αλλά, πρωτίστως, για την υγεία αυτών των κοριτσιών. Η υποβίβαση του νόμου για τους καταχραστές του δημόσιου χρήματος γεννά ζητήματα παραγραφής εκκρεμών υποθέσεων. Αλλά και η «πλημμεληματοποίηση» υποθέσεων απάτης και πλαστογραφίας θα οδηγήσει πολλές υποθέσεις στο αρχείο.

Οι κώδικες αυτοί προήλθαν από μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή, της οποίας τα μέλη τυγχάνουν ευρείας αποδοχής από τον νομικό και όχι μόνο κόσμο. Το έργο τους ήταν επίπονο και πολυετές.

Με την εμφιλοχώρηση, όμως, κυβερνητικών δώρων στις διατάξεις κυρίως του Ποινικού Κώδικα αλλά και της αντισυνταγματικής διαδικασίας που ακολουθείται στην ψήφισή τους, αυτή η κυβέρνηση κατάφερε να απολέσει σε έναν ακόμα τομέα, εκείνο που τόσο έχει ανάγκη αυτή η χώρα, ειδικά όταν καλείται να νομοθετήσει 70 χρόνια μετά το νέο ποινικό-δικαιικό της σύστημα: τη συναίνεση.

Θα μου πείτε βέβαια, σε ποιο θέμα την κέρδισε για να την έχει και τώρα;

Πηγή: lawandorder.gr