Η ομιλία της Σοφίας Νικολάου στην κεντρική προεκλογική της εκδήλωση

Category: Νέα

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι, καλησπέρα σας.

Και λέω «φίλοι», γιατί, μπροστά μου, αυτή τη στιγμή, δεν βλέπω απλά συμπολίτες, δεν βλέπω απλά συμπατριώτες. Βλέπω τους φίλους μου. Βλέπω φίλους, που τους γνωρίζω και με γνωρίζουν χρόνια.

Φίλους που, δυόμιση χρόνια τώρα, με στήριξαν και με στηρίζουν σε αυτή την κοινή μας – έτσι θέλω να την αποκαλώ, κοινή μας – προσπάθεια. Αλλά και φίλους, νέους.

Που γνώρισα τους τελευταίους μήνες και τις τελευταίες εβδομάδες αυτής της πολύ έντονης προεκλογικής περιόδου.

Φίλους που εργάστηκαν και προσέφεραν τα πάντα στον κοινό μας αγώνα, αλλά και φίλους που αποφάσισαν να με στηρίξουν με την ψήφο τους, γιατί γνωρίζουν ότι δεν θα ψηφίσουν κάτι έξω και πέρα από αυτούς. Δεν θα ψηφίσουν κάτι άγνωστο κι απόμακρο.

Για μένα, το σημαντικότερο που θέλω να ξέρετε είναι ότι, τιμώντας με με την ψήφο σας, ψηφίζετε έναν άνθρωπό σας. Ψηφίζετε έναν από όλους εμάς.

Απόψε, που βλέπω όλους αυτούς του φίλους εδώ μπροστά μου, να ξέρετε ότι συγκινούμαι βαθύτατα. Γιατί νιώθω ότι αυτή η προσπάθεια δεν πάει χαμένη.

Είναι η προσπάθεια όλων μας για να αλλάξουμε ό,τι μας ενοχλεί.

Είναι η κοινή μας προσπάθεια και ο κοινός μας αγώνας. Σας ευχαριστώ που είστε εδώ από τα βάθη της ψυχής μου. Σας ευχαριστώ που είστε εδώ απ’ την καρδιά μου.

Σε ό,τι με αφορά, να είστε σίγουροι για ένα και μόνο πράγμα: όταν εκλεγώ δεν πρόκειται να σταματήσω να ακούω τις γειτονιές της Αθήνας. Θα συνεχίσετε να με βλέπετε εκεί που σμίξανε οι δρόμοι μας τα τελευταία δυόμιση χρόνια: Στα πεζοδρόμια, στα καφενεία, στις λαϊκές, στα μαγαζιά. Και το γραφείο μου θα παραμείνει πάντα ανοιχτό.

Για να σας ακούω. Όπως σας άκουσα όλο αυτό τον καιρό. Και συζητήσαμε σε κάθε γειτονιά της Αθήνας τους προβληματισμούς σας, τις ανησυχίες σας, όλα αυτά που σας κρατούν ξύπνιους τα βράδια.

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου για όλα αυτά που συζητούμε όλο αυτόν τον καιρό, τους δικούς μου προβληματισμούς και τις ανησυχίες μου για το αύριο και για το μέλλον των παιδιών μας, τις λύσεις, το όραμα, τον σχεδιασμό, τη στρατηγική, την αλήθεια μου.

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι,

Τον περασμένο Νοέμβριο, στα Σεπόλια, κάποιος φίλος είπε πως είναι η τελευταία ευκαιρία του πολιτικού κόσμου. Είχε δίκιο. Είναι η τελευταία ευκαιρία για να δείξουμε ότι μπορούμε να βελτιώσουμε τη ζωή των Ελλήνων.

Δεν υπάρχουν διαχωρισμοί. Δεν υπάρχουν κατηγοριοποιήσεις. Τελειώνουμε με τις λογικές περασμένων εποχών.

Δεν υπάρχουν οι «πολλοί» απέναντι στους «λίγους». «Πολλά» είναι μόνο τα προβλήματα. Και ο λαός εμπιστεύεται τη Νέα Δημοκρατία για να τα λύσει. Την Κυριακή, λοιπόν, θα είμαστε πάρα πολλοί.

Η διαφορά των 9,5 μονάδων ήταν μόνο η αρχή. Την Κυριακή, η διαφορά αυτή θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Αλλά δεν εφησυχάζουμε. Όλοι στις κάλπες.

Να πείσουμε όποιον ακόμα δεν έχει πειστεί ότι πρέπει να πάει να ψηφίσει. Πρέπει να συμμετέχουμε μαζικά. Να στείλουμε το μήνυμα ότι οι μέρες τους τελείωσαν. Την Δευτέρα, η Νέα Δημοκρατία, με μήνυμα νίκης, με καθαρή εντολή, με αυτοδύναμη κυβέρνηση, ξεκινά τον αγώνα για την αναστήλωση της πατρίδας.

Χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Χωρίς ψέματα και ψεύτες.

Με όραμα. Με σχέδιο. Με στρατηγική για το τώρα και το αύριο το δικό μας, των παιδιών μας, των επόμενων γενεών.

Σκεφτήκατε, άραγε, ποτέ, πόσα ψέματα έχουμε ακούσει; Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τον ΕΝΦΙΑ που δεν διορθώνεται, αλλά καταργείται; Το μνημόνιο που δεν εφαρμόζεται, αλλά σκίζεται;

Ή μήπως τις γραβάτες που δένονταν και λύνονταν για το δήθεν κουρεμένο χρέος;  Ή τις φιέστες, για την δήθεν έξοδο από την επιτήρηση;

Ας ενημερώσει κάποιος τον κύριο Τσίπρα πως όλοι πλέον έχουν πειστεί πως ο μόνος λόγος που δεν αφήσαμε την μνημονιακή επιτήρηση ήδη από το 2015 ήταν αυτός και οι αυταπάτες του.

Όλοι έχουν πειστεί ότι ο κύριος Τσίπρας και οι αλχημείες του μας επέβαλαν κι ένα τρίτο, αχρείαστο μνημόνιο.

Ο κύριος Τσίπρας και η ανικανότητά του μας κόστισαν σχεδόν 100 δισεκατομμύρια. Ο κύριος Τσίπρας και τα λάθη του μας ξεζούμισαν στους φόρους, μας έκλεισαν στο καβούκι μας, πολέμησαν την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, τις νέες δουλειές.

Και τώρα, αυτοί οι όψιμοι υπερασπιστές του εισοδήματός μας, έρχονται να χαρίσουν ψίχουλα.

Μας πήραν 10 κι επιστρέφουν ένα. Μόνο και μόνο για να υφαρπάξουν την ψήφο μας. Δεν έχουν καταλάβει ότι πλέον δεν μπορούν να μας πείσουν.

Δεν έχουν καταλάβει, ότι, πλέον, τους έχουμε καταλάβει. Στις 7 Ιουλίου, τελειώνουμε με τα ψέματα. Τελειώνουμε με τους ψεύτες. Τους πετάμε με την ψήφο μας, έξω από τις ζωές μας.

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι.

Την Κυριακή που έρχεται, διεκδικούμε μία καλύτερη ζωή.

Κι αν θα υπήρχε ένας και μόνο λόγος για να ζητήσω την ψήφο σας, είναι γιατί θέλω να εμπιστευτείτε την αφοσίωσή μου στην προσπάθεια για το κοινό καλό.

Μια φτωχή αγροτική οικογένεια, που με μεγάλωσε, όπως έχει μεγαλώσει πολλούς από εσάς, με έμαθε πως, κάθε μέρα, οφείλεις να διεκδικείς. Η νομική με έμαθε πως κάθε μέρα οφείλεις να διεκδικείς με δικαιοσύνη.

Και τελικά, η ενασχόληση με τα κοινά, με έμαθε πως κάθε μέρα οφείλεις να διεκδικείς με δικαιοσύνη για όλους. Στέκομαι, λοιπόν, μπροστά σας και σας ζητώ να στηρίξετε αυτήν την προσπάθεια.

Ώστε, όλοι μαζί, να δώσουμε τη μάχη για μία καλύτερη Ελλάδα μέσα από το κοινοβούλιο. Με δικαιοσύνη για όλους. Με γνώμονα το συμφέρον του τόπου. Με μοναδικό κριτήριο το καλό όλων και της πατρίδας ΜΑΣ.

Σε μία άλλη συνάντησή μας, στα Κάτω Πετράλωνα, στις αρχές αυτού του χρόνου, θυμάμαι να μου λέει ο κόσμος που ήταν εκεί με τρόπο επιτακτικό πως βαρέθηκε τους πολιτικούς και την πολιτική και πως οι εκπρόσωποι του έθνους έχουν ξεχάσει να ακούνε.

Δυστυχώς, αυτά τα τελευταία χρόνια, βιώσαμε την απαξίωση της πολιτικής, σε κάθε της έκφανση.

Ο λαός βλέπει. Καταγράφει. Δεν ξεχνάει τόσο εύκολα, όσο θα ήθελε ο απερχόμενος Πρωθυπουργός.

Όποιος πορεύεται με ψέματα, όταν έρχεται η ώρα να κοιτάξει κατάματα την πανωλεθρία του, δεν έχει το σθένος.

Αυτήν την Κυριακή, με βλέμμα μονάχα στο καλό της πατρίδας μας, στέλνουμε ένα ηχηρό μήνυμα σε όσους θέλουν να μας κρατήσουν στο παρελθόν.

Στέλνουμε ένα ηχηρό μήνυμα ότι ήρθε επιτέλους η ώρα η χώρα μας να κάνει το άλμα στο μέλλον. Τελειώνουμε με το παρελθόν. Κοιτάμε μόνο το μέλλον.

Από εδώ και μπρος, λοιπόν, μόνο αλήθειες. Με πυρήνα και βάση το πρόγραμμα της παράταξής μας.

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι.

Εκείνη η πολύπαθη μεσαία τάξη, που ξαφνικά ο κύριος Τσίπρας και η κυβέρνησή του θυμήθηκαν εσχάτως, είναι εκείνη που κυριολεκτικά στέναξε κατά τη διάρκεια της πρώτης φορά αριστερά διακυβέρνησης.

Φορολόγησαν δίχως έλεος. Αύξησαν κάθε πιθανό κι απίθανο συντελεστή.

Ενίσχυσαν φορολογικούς παραλογισμούς, όπως η προκαταβολή φόρου.

Και ξέρετε πολύ καλά γιατί: Πίσω από τα εύσχημα λόγια και τις όψιμες φιέστες για την δήθεν αποκατάσταση των αδικιών κατά της μεσαίας τάξης, κρύβουν ένα δηλητηριώδες μίσος για αυτήν την τάξη.

Προτεραιότητα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας είναι η άμεση στήριξη της μεσαίας τάξης. Και σ’ αυτό, είμαστε ξεκάθαροι.

Όσο κι αν κάποιοι την πολεμούν, εκείνη είναι που συνεχίζει να στηρίζει την οικονομία. Που δημιουργεί. Που κοιτάει μπροστά. Που επιδιώκει τη βελτίωση των δικών της συνθηκών, αλλά και των συνθηκών για τη χώρα.

Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να συνεχιστεί η αφαίμαξή της. Διαγράφουμε το παρελθόν, διαγράφουμε τους θιασώτες του. Κοιτάμε μόνο μπροστά και ψηλά και όλους στα μάτια.

Στη Νέα Δημοκρατία έχουμε μιλήσει ξεκάθαρα, χωρίς περιστροφές και αστερίσκους, ότι η φορολογία θα μειωθεί. Θα υπάρξει ένας νέος, μικρότερος συντελεστής, στο 9%, για εισοδήματα έως 10.000 ευρώ. Ο ΕΝΦΙΑ θα μειωθεί κατά 30% για όλους και όχι με το ταβάνι των 100 ευρώ του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι φόροι πρέπει να μειωθούν και θα μειωθούν. Τα χρήματα που θα μείνουν, δεν θα είναι χρήματα για πολυτέλειες.

Θα είναι χρήματα – ανάσα. Ανάσα για το άνεργο παιδί της οικογένειας, ανάσα για τον μικροσυνταξιούχο που τα φάρμακα είναι πλέον πιο ακριβά από τη σύνταξη, για τον μικρέμπορο που θα κλείσει μια τρύπα, στη ΔΕΗ, στη φορολογία, στα ταμεία του.

Στις άμεσες προτεραιότητές μας είναι επίσης και η μείωση του φόρου των επιχειρήσεων από το 28% στο 20%, αλλά και του φόρου στα μερίσματα στο 5% και φυσικά η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.

Για να αποκτήσουν ξανά οι επιχειρήσεις ρευστότητα. Να κάνουν επενδύσεις, που τόσο καιρό παγώνουν. Να μεγαλώσουν. Να γίνουν εξωστρεφείς.

Και τελικά να προσλάβουν εργαζόμενους. Σε καλύτερες και αξιοπρεπώς αμειβόμενες δουλειές.

Αντί, όμως, να έχουμε δουλειές, τα προηγούμενα χρόνια, πονέσαμε από την ακατάσχετη αιμορραγία της πατρίδας μας, από μια πληγή που άνοιξε και δεν λέει να κλείσει. «BrainDrain», το ονομάσαμε.

Θυμάμαι σε μία άλλη από τις συναντήσεις μας, στον Νέο Κόσμο αυτή τη φορά, έναν φίλο να μιλάει συγκινημένος για το παιδί του που αναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό. Η Ελλάδα πεθαίνει, μου έλεγε.

Η χώρα μας ερήμωσε από νέους ανθρώπους. Από νέα μυαλά. Από καλά μυαλά. Χάσαμε σχεδόν μισό εκατομμύριο νέους επιστήμονες, οι οποίοι, αν και σπούδασαν εδώ, αν και πήραν εδώ τις πρώτες τους εμπειρίες, και τώρα προσφέρουν τις γνώσεις τους και τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό.

Και δεν είναι μονάχα ο φίλος από τον Νέο Κόσμο. Αρκεί να κοιτάξετε στον οικογενειακό και κοινωνικό σας περίγυρο. Σίγουρα κάποιος έχει να σας διηγηθεί μία ιστορία ξενιτιάς.

Το αποτέλεσμα είναι κάθε χρόνο να χάνουμε 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ, αφού οι άνθρωποι αυτοί δεν εργάζονται εδώ, δεν συνεισφέρουν στο ΑΕΠ της χώρας μας και στην ανάπτυξη.

Αυτοί οι άνθρωποι, όμως, δεν ήθελαν να φύγουν. Εξαναγκάστηκαν. Από την φορολόγηση. Από τις κακοπληρωμένες δουλειές. Από την επικράτηση της αναξιοκρατίας.

Από τον άκρατο κρατισμό. Μην ξεχνάτε ότι εκεί στην Κουμουνδούρου, δεν μισούν μονάχα τη μεσαία τάξη, μισούν και τους άξιους.

Μισούν τους ανθρώπους που θέλουν να ξεχωρίσουν με τη δουλειά τους.

Να είστε σίγουροι πως εμείς δεν φοβόμαστε να κοιτάξουμε κι αυτό το πρόβλημα στα μάτια. Αρχικά, είναι δεδομένο πως δεν υπάρχει σοβαρό κράτος χωρίς αξιολόγηση.

Θέλουμε την σημαία στις παρελάσεις μας να την κρατάει ο καλύτερος μαθητής. Εκείνος που προσπάθησε, που πάλεψε για να είναι ο καλύτερος. Η αξιοκρατία είναι μία ολόκληρη φιλοσοφία, που πρώτα την εφαρμόζεις στον εαυτό σου και μετά την περνάς στην κοινωνία.

Μέσα λοιπόν από αυτήν την «επανάσταση της αξιοκρατίας» θα καταφέρουμε να πείσουμε τα Ελληνόπουλα που έφυγαν, να επιστρέψουν.

Και να εργαστούν στην πανέμορφη χώρα μας. Θα τους πείσουμε ότι εδώ κάτι άλλαξε.

Ότι οι δουλειές πληρώνονται. Ότι οι άξιοι προχωρούν. Ότι θα βελτιώσουν τη ζωή τους και μαζί με αυτήν, θα βελτιώσουν και τη χώρα τους.

Την ίδια στιγμή, όμως, δεν πρέπει να ξεχνούμε και τους συνταξιούχους μας. Σε μία συνάντησή μας στους Αμπελόκηπους, ένας αξιοπρεπέστατος συνταξιούχος, που είχε δουλέψει για 42 χρόνια πληρώνοντας τις εισφορές του, μου έλεγε πως νιώθει τη γενιά του ότι τη θεωρούν μία πεταμένη γενιά.

Είμαστε υποχρεωμένοι να το αλλάξουμε αυτό. Είμαστε υποχρεωμένοι και να είστε σίγουροι ότι θα το πετύχουμε, να ελαφρύνουμε το δυσανάλογο βάρος που τους προκάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, που ακόμα και σήμερα προσπαθεί να μας πείσει ότι δεν έκανε μειώσεις στις συντάξεις.

Το ξέρουμε καλά αν έκανε ή όχι.

Το έχουμε νιώσει στο πετσί μας. Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 17 μειώσεις επέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ. Μειώσεις σε συντάξεις διαφόρων κατηγοριών, με κυριότερη τη μείωση που επέβαλε ο επαίσχυντος νόμος Κατρούγκαλου.

Η δέσμευση και εδώ είναι ρητή και κατηγορηματική: θα καταργήσουμε τον νόμο αυτό. Με τον τρόπο αυτό, θα δώσουμε μία έμμεση αύξηση στις νέες συντάξεις κατά 30%. Όσα δηλαδή χάθηκαν από αυτόν τον κοινωνικά επικίνδυνο νόμο.

Απαντήστε τους την Κυριακή στην κάλπη. Απαντήστε τους κατάλληλα. Στείλτε τους στο σπίτι τους. Δώστε πνοή σε μια νέα Ελλάδα.

Που δεν τρώει τα παιδιά της. Που δεν ταλαιπωρεί τα γηρατειά της. Δώστε πνοή στην Ελλάδα που θέλουμε.

Εκτός από το ασφαλιστικό σύστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε στο μάτι και την ασφάλειά μας. Δεν υπήρξε μία συνάντηση εδώ και 2,5 χρόνια που κάποιος να μην ανέφερε το θέμα της ασφάλειας. Βγαίνουμε μέρα μεσημέρι και φοβόμαστε, μου λέγατε.

Φοβόμαστε να περπατήσουμε στις γειτονιές μας. Κραυγές αγωνίας. Με την Αθήνα απέραντο άβατο. Με τις φυλακές κέντρα προσωρινής διαμονής εγκληματιών.

Με ένα διάχυτο αίσθημα ανασφάλειας. Μη γελιόμαστε. Κανείς δεν νιώθει ασφαλής, ούτε στην ίδια τη γειτονιά του.

Σε κάθε σημείο αυτής της πόλης, οι άνθρωποι δύσκολα βγαίνουν από το σπίτι τους μόλις σκοτεινιάσει. Οι γυναίκες και οι ηλικιωμένοι ούτε που το σκέφτονται. Και φυσικά, δεν είναι μόνο τα Εξάρχεια άβατο, είναι όλη η πόλη μας.

Στην περιοχή της Γκράβας τις προάλλες, ένας φίλος έλεγε χαριτολογώντας πως το μεγαλύτερο άβατο της πόλης είναι η Ηρώδου Αττικού.

Η απερχόμενη κυβέρνηση, δηλαδή, πίστευε πως είχε λύσει όλα τα προβλήματα της ασφάλειας κι έβαζε τις κλούβες των ΜΑΤ στο Προεδρικό Μέγαρο για να προστατέψει τον κρυπτόμενο πρωθυπουργό.

Παρέδωσαν όλη την πόλη σε κάθε λογής παραβατικούς, που στερούν από τους κατοίκους της Αθήνας το δικαίωμα να ζήσουν.

Οι συμμορίες των αναρχικών και των ναρκέμπορων κάνουν ό,τι θέλουν.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, κάθε Παρασκευή βράδυ, οι τρομοκράτες αρχίζουν τις εμπρηστικές τους βόλτες γύρω από το Πολυτεχνείο, παίζουν κρυφτούλι με τα ΜΑΤ και καίνε αυτοκίνητα, μαγαζιά, κάδους και ό,τι άλλο βρεθεί στο διάβα τους.

Και, φυσικά, το κρυφτούλι παίζεται με όχημα το άσυλο. Ε, λοιπόν, τέρμα με το άσυλο όπως το ήξεραν. Το άσυλο θα γίνει αυτό που πρέπει να είναι: Άσυλο ιδεών. Όχι παρανομιών.

Γι’ αυτό και θα το καταργήσουμε. Γι’ αυτό και θα είναι στα πρώτα νομοσχέδια που θα καταθέσουμε. Θα μπορούν ελεύθερα να μεταδίδονται μέσα στα Πανεπιστήμια ιδέες.

Και εννοούμε όλες οι ιδέες. Όχι μόνο οι ιδέες που αρέσουν σε κάποιους. Βιλαέτια και τραμπουκισμοί δεν έχουν χώρο σε ένα ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Όποτε θα προσπαθούν κάποιοι να καταλύσουν το νόμο μέσα στα Πανεπιστήμια, η Αστυνομία θα επεμβαίνει επιτόπου. Όπως συμβαίνει οπουδήποτε όταν δεν τηρούνται οι νόμοι.

Οι Ρουβίκωνες και οι κάθε λογής μιμητές ή συνεχιστές τους, θα βρεθούν στη φυλακή.

Δεν μπορεί ατιμώρητα κάποιος να βανδαλίζει τη Βουλή, ή την πρεσβεία ενός κράτους, ή το κτίριο μίας υπηρεσίας που την πληρώνουμε με τους φόρους μας και η αστυνομία να τον κοιτάζει απαθής επειδή αυτές τις εντολές έχει από την πολιτική ηγεσία. Αυτά τελείωσαν.

Αλλά δεν είναι να απορεί κανείς που βρίσκουν το θράσος οι βάνδαλοι του Ρουβίκωνα να αλωνίζουν στην Αθήνα. Αφού έχουν στενότατες ιδεολογικές σχέσεις με την Κουμουνδούρου.

Από την άλλη, καθώς βλέπουν ότι η Νέα Δημοκρατία θα είναι πρώτη και αυτοδύναμη στις εκλογές, άρχισαν και τις θρασύδειλες απειλές.

Ότι εφόσον εκλεγεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης πρωθυπουργός, θα συνεχίσουν τη δράση τους ακόμη πιο έντονα. Ε, ΛΟΙΠΟΝ ΕΛΑΤΕ. Δεν φοβόμαστε τις απειλές κανενός. ΕΛΑΤΕ!

Είναι μαζί μας όλοι οι συμπολίτες μας, που θέλουν να ζουν χωρίς ανασφάλεια και χωρίς τρόμο στην πόλη τους. Είναι μαζί μας όλοι οι συμπολίτες μας που θέλουν να εφαρμόζεται ο Νόμος.

Είστε όλοι εσείς μαζί μας, που θέλετε και θέλουμε να αφήσουμε την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της. Η θέση όλων όσων παρανομούν είναι μία και είναι στη φυλακή.

Το λέω απλά και ξεκάθαρα: Οι παράνομοι θα μπουν στη φυλακή. Αυτά που έμαθαν τέσσερα χρόνια τώρα καλύτερα να τα ξεχάσουν. Να ξεχάσουν τα τηλεφωνήματα του προέδρου της Βουλής για να απελευθερωθούν.

Να ξεχάσουν την ασυλία του κατηργημένου νόμου της κουκούλας. Να ξεχάσουν την απόσυρση της ομάδας ΔΕΛΤΑ. Η ομάδα ΔΕΛΤΑ επιστρέφει στους δρόμους.

Να ξεχάσουν τη φτωχή και απαξιωμένη ομάδα ΔΙΑΣ. Η ομάδα ΔΙΑΣ θα ενισχυθεί και θα αναβαθμιστεί.

Και φυσικά, να ξεχάσουν τον νόμο Παρασκευόπουλου. Αυτόν που έβγαλε έξω από τις φυλακές επικίνδυνους κακοποιούς. Αλλά να ξεχάσουν και τις άδειες των φίλων τους και αμετανόητων τρομοκρατών.

Οι αρχιδολοφόνοι της 17 Νοέμβρη, που ακόμα πιστεύουν ότι έκαναν ιδεολογικό αντάρτικο, θα συνεχίσουν να κοιτάζουν τον κόσμο πίσω από τα κάγκελα.

Με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας, αυτός που στέρησε τη ζωή από τόσους αθώους, δεν μπορεί να την απολαμβάνει ελεύθερος ούτε για ένα δευτερόλεπτο.

Τελειώνουμε, λοιπόν, με την ανασφάλειά μας. Κι αυτό, δεν είναι, φυσικά, δέσμευση, είναι υποχρέωση.

Την θέση της πρέπει να πάρει και θα πάρει η ασφάλειά μας. Διότι ελεύθερος πολίτης είναι μονάχα ο ασφαλής πολίτης.

Για να μπορούν οι Έλληνες να απολαμβάνουν ξανά τις γειτονιές τους. Να ανοίξουν και πάλι τα καταστήματα. Να ζωντανέψουν όλες οι πλατείες της πόλης μας. Να φωτιστούν οι γωνιές της Αθήνας.

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι.

Δυστυχώς, τα ζητήματα που πρέπει να λύσουμε, δεν σταματούν εδώ. Είναι τόσα πολλά, που το μόνο που μπορεί κάποιος να υποσχεθεί είναι πως δεν θα σταματήσει ούτε ένα δευτερόλεπτο να τα πολεμά.

Είναι, για παράδειγμα, το μεταναστευτικό, το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν ότι θα αντιμετώπιζε λόγω της υποτιθέμενης ιδεολογικής του εγγύτητας στον ανθρωπισμό.

Το αποτέλεσμα ήταν να φτιάξει αποθήκες ψυχών για μετανάστες, που ζουν μέσα στη λάσπη και τις ασθένειες.

Και να σκεφτείτε ότι για αυτά τα κέντρα φιλοξενίας έχουν δοθεί στη χώρα μας κοινοτικά κονδύλια εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία ξεκοκάλισαν οι κολλητοί και οι φίλοι.

Κατάφεραν να μας διασύρουν σε όλα τα ευρωπαϊκά τηλεοπτικά δίκτυα. Να προκαλούν σχεδόν καθημερινά εξεγέρσεις από τους ανθρώπους που ζουν εκεί με συνέπεια την τουριστική καταστροφή των νησιών μας.

Οι παράτυποι μετανάστες πρέπει να επαναπροωθούνται. Τελειώνουμε με τις παράλογες καθυστερήσεις. Η επεξεργασία των αιτήσεων ασύλου θα ολοκληρώνεται μέσα σε 6 εβδομάδες.

Όποιος δεν δικαιούται άσυλο, επιστρέφει άμεσα στη χώρα προέλευσής του. Και, φυσικά, τελειώνουμε με το πάρτι των ΜΚΟ. Ελέγχουμε εξονυχιστικά τα κονδύλια. Που καταλήγουν. Τα λεφτά πάνε εκεί που πρέπει και όχι στις τσέπες κάποιων που απομυζούν τα χρήματά μας.

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι.

Στη Νέα Δημοκρατία, έχουμε αποφασίσει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Κι επειδή ακριβώς δεν θέλουμε να ωραιοποιούμε καταστάσεις, ούτε να εκστομίζουμε ψεύτικες υποσχέσεις που δεν μπορούμε να τηρήσουμε, πιστεύουμε ότι οι Έλληνες, με την ψήφο τους την Κυριακή, θα μας δώσουν την δύναμη να βάλουμε τις βάσεις για να επαναφέρουμε τη χώρα, την οικονομία και την κοινωνία εκεί που της αξίζει.

Με ανάπτυξη, με ασφάλεια, με χαμηλούς φόρους, με δουλειές και με σιγουριά για το μέλλον. Για το μέλλον το δικό μας. Και κυρίως για το μέλλον των παιδιών μας.

Αυτός είναι ο σκοπός μας. Αυτό είναι το όραμα που σας ζητώ να μοιραστούμε.

Στέκομαι, λοιπόν, μπροστά σας, και ζητώ την ψήφο σας, προκειμένου να συμμετάσχω σε αυτή την προσπάθεια ανασύνταξης της χώρας. Χαρίστε μου την τιμή να σας εκπροσωπήσω στη Βουλή. Να μπορέσω να κάνω πραγματικότητα και να παλέψω για όλα εκείνα που σας απασχολούν. Για όλα εκείνα που σας φοβίζουν. Για όσα άκουσα από εσάς.

Και να είστε σίγουροι ότι θα συνεχίσω να σας ακούω και την επόμενη ημέρα των εκλογών.

Δεν είμαι, ούτε θέλω να γίνω κάποιος που ακούει μόνο κάθε τέσσερα χρόνια. Δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός.

Είμαι επαγγελματίας πολίτης. Και γι’ αυτό θα συνεχίσω να έρχομαι στις γειτονιές της Αθήνας. Εκεί που γνωριστήκαμε. Γιατί η Αθήνα είναι η πόλη που ζούμε κι αγαπάμε.

Είναι η πόλη που θέλουμε να την δούμε ακόμα καλύτερη, ακόμα πιο ασφαλή, ακόμα πιο καθαρή. Είναι η πόλη μας και μας αξίζει μία καλύτερη Αθήνα. Μία καλύτερη Ελλάδα.

Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι.

Μεταξύ όλων των ανθρώπων που συνάντησα τους τελευταίους αυτούς μήνες, είναι και μία πολύ ξεχωριστή μου φίλη, ένα φωτεινό παράδειγμα των λόγων για τους οποίους είμαι σήμερα εδώ.

Είναι ένα γενναίο, δυνατό, πανέμορφο μικρό κορίτσι. Σε μία από τις συναντήσεις μας, στάθηκε μπροστά σε πολύ κόσμο και μου μίλησε για κάτι που την απασχολούσε στο σχολείο. Μου ζήτησε να λύσω το πρόβλημα, εάν εκλεγώ.

Να είσαι βέβαιη, Χριστίνα μου, ότι θα το λύσω. Έλα εδώ κοντά μου.

Σας ευχαριστώ και πάλι. Σας ευχαριστώ για αυτήν την δύναμη που μου δίνετε να συνεχίζω. Και μην ξεχάσετε ποτέ πως είστε Έλληνες. Είμαστε Έλληνες. Μας αξίζει το καλύτερο και θα το πετύχουμε. Θα γίνουμε πάλι αυτό που αξίζει να είμαστε.

Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η Νέα Δημοκρατία. Θα νικήσουμε!